|
Evlenip,
bir çocugumuz, sonrasinda bir tane daha olunca hayatin daha
iyi olacagina inandiririz kendimizi.. Sonra çocuklar yeterince
büyük olmadiklari için kizar, onlar büyüyünce
daha mutlu olacagimiza inaniriz.. Bundan sonra ergenlik çaginda
çocuklarla ugrasmamiz gerektigi içinöfkeleniriz..
Kendimize çocuklar bu dönemden çikinca daha mutlu
olacagimizi söyleriz. Kendi kendimize telkinlerde bulunuruz.
Yasamimizin; yeni bir araba alnca, güzel bir tatile çikinca,
emekli olunca dört dörtlük olacagini öyleriz.
Gerçek ise mutlu olmak için su andan daha iyi bir
zamanin olmadigidir.Eger simdi degilse ne zaman ? Hayatiniz her
zaman mücadelelerle dolu olacaktyr. En iyisi bunu kabuledip,
her ne olursa olsun mutlu olmaga karar vermektir. Alfred D.Souza
derki; Uzun bir zamandan beri hayatin -gerçek hayatin-baslamak
üzere oldugu izlenimine kapilmistim. Fakat her zaman yolumunüzerinde
bir engel, öncelikle erisilmesi gereken bir sey, bitmemis bir
is, hala hizmet edilecek zaman, ödenecek bir borç oldu.
Sonra hayatbaslayacakti. Sonunda anladim ki bu engeller benim hayatimdi.
Bu görüs açisi mutluluga giden bir yol olmadigini
görmemi sagladi.Mutluluk yolun kendisi. Öyleyse sahip
oldugunuz her anin kiymetini bilin ve ona özel biriylepaylastiginiz
(vaktinizi beraber harcayacak kadar özel) için daha
fazladeger verin ve unutmayin, zaman hiç kimse için
beklemez. Öyleyse okulu bitirene kadar, tekrar okula gidene
kadar, parakazandiginiz veya kaybettiginiz zamana kadar, çocuklariniz
olana kadar, çocuklariniz evden ayrilana kadar, is baslayana
kadar, emekli olana kadar, evlenene kadar, bosanana kadar, cuma
gecesine kadar, pazar sabahina kadar, bir araba veya ev alana kadar,
ilkbahara kadar, kisa kadar, sarkiniz söylenene kadar, içki
içinceye kadar..... Mutlu olmak için içinde
bulundugunuz andan daha iyi bir an bulmak içinbeklemekten
vazgeçin. Mutluluk varis degil bir yolculuktur. PARAYA IHTIYACINIZ
YOKMUS GIBI ÇALISIN DAHA ÖNCE HIÇ INCINMEMIS
GIBI SEVIN VE SEYREDEN HIÇ KIMSE YOKMUS GIBI DANSEDIN..
|